میدان محسنی

همه‌چيز با ما

2009-02-21T01:45:00.003+03:30

چند وقتي است اين‌جا چيزي ننوشته بودم. اين‌جا را فقط براي خودم مي‌نويسم. چون اين‌جا شخصيت ديگري دارد. يعني من دارم. و مي‌توانم خيلي چيزها را بگويم. بي‌ترس. از خودم يا از ديگران. اين‌جا، جاي عجيبي است براي من. و اين تگ‌ها، حال و هواي عجيبي به من مي‌دهند. كسان منفور. چقدر كسان منفور هست، وقتي از خودت تنفر داري. و چقدر همه‌جا مثل تهوع است. در حال بالا آورده شدن. تكان‌هاي شديد و راست شدن گردن و سينه مثل وقت اعدام. چقدر همه‌چيز به ما خنديد. چقدر همه‌چيز با ما گنديد.

كاريسيگاراتور

2008-12-05T07:00:00.000+03:30

داشتم خواب مي‌ديدم. مشهور شده بودم. دستم به دهانم مي‌رسيد. ازدواج كرده بودم و بچه داشتم و در كانون گرم خانواده دور هم نشسته بوديم. خبري از مشكلات نبود. همه‌چيز رديف بود. پر از گل و بلبل و مهرباني. من بازهم ناراضي بودم.

شايد اين خواب باعث شود دنبال اين‌جور مسخره‌بازي‌ها را كه الان پيگيرشانم، ول كنم.

تنفر

2008-12-04T04:43:00.000+03:30

كساني كه بيشتر از همه دوستشان مي‌داشتم، تنفرم را بيشتر كردند. شايد درست همين است كه وقتي به سمت چيزي تمايل پيدا مي‌كني، ناخوداگاه ضدش را در درونت مي‌سازي. و تنها راه تنفر از آدم‌ها، دوست داشتنشان است.

اسم‌هايشان را نوشتم. تمام كساني كه دوستشان داشتم و حالا، طعم تنفرم را مي‌چشند. نه...طعم تنفرم را مي‌چشم. نتوانستم اسم‌هايشان را پست كنم. مهم هم نبود. نيست. نبوده.

گمانم بايد بروم به كودكي. بدهم آن پيرمرد بزرگ و ريشو، پيچ‌‌اش را سفت كند تا اين‌بار نه كه آب از گوشه‌ي لب‌هايم نريزد، نه دندان‌هاي يكي در ميان افتاده‌ام پيدا شود. تا شايد ديگر اين لطف را در حق كسي نكنم. دوست‌ داشتنم را مي‌گويم. شايد هم در حق خودم.

چرا

2008-10-31T02:45:00.000+03:30

امشب، وقتي به گذشته نگاهي انداختم، وقتي به كارهايم فكر كردم، و حرف‌هايي كه جابجا گفته‌ام و شنيده‌ام، ياس مضحكي بر فضا حكم‌فرما شده بود، و شديدا نياز به تنهايي را حس مي‌كردم و دلم مي‌خواست داد بكشم. وقتي نگاهي به دوستي‌هاي ناكام خودم مي‌انداختم و وقتي به بي‌سرانجامي هرچه كرده‌ام و هرچه نوشته‌ام و هرچه بوده‌ام...مي‌دانم خودكشي فايده‌اي ندارد. مي‌دانم راهي جز تغيير ندارم و مي‌دانم هر راهي به جز راه مطمئني كه همه مي‌روند، وجود ندارد. تنها چيزي كه نمي‌دانم اين احساس مخالف‌خوان و لجباز است؛ دست‌آخر بايد پا بدهم به هرچه منفور است در نظرم، اما اين ياس، اين اميد واهي، اين بغض هميشگي، اين ناخوشي دائم...آرزو مي‌كردم ديوانه شوم. اما نمي‌شوم.

...

2008-10-24T05:28:00.000+03:30

در اين شهر ناآشنا، فرياد‌هاي غريب پيامبري تنها و دور آزارم مي‌دهد. خيال مي‌كنم مرا نگاه مي‌كند و غرورش اجازه نمي‌دهد درخواستي كند. كه كس او، كس ديگري است. گوشه‌اي مي‌نشيند و نجواهاي آرام و دل‌گيرش را زمزمه مي‌كند. با خود و يا با خود خودش، آرام و بي‌صدا ناله مي‌كند. آرام و بي‌صدا و بي‌خواهش ناله مي‌كند. به زباني ناآشنا ناله مي‌كند. گوشه‌ي قبرستان. تاريك و متروك. ميان مرده‌هايي كه انگار مرده‌اند. انگار سنگ شده‌اند و در سكوت ترسناكشان، در خوابي وهم‌انگيز شده‌اند. گوشه‌ي قبرستان. پيامبر تنهاي من، هيچ‌كس را ندارد جز كسي كه اوست تنها كس او. پيامبر تنهاي من، دلگير از همه. از تمام نفرت‌انگيز‌ترين كساني كه در خيال نمي‌گنجد شرف حيات داشتنشان. آرزوي مرگ را در چشمان‌اش مي‌شود ديد. اما گوشه‌ي قبرستان. پيامبر تنهاي من. ماننده‌ي به سنگ رانده شدگان. ماننده‌ي جگر به طعنه ريش شدگان. ماننده‌ي بي‌كسان. گوشه‌ي قبرستان. پيامبر تنهاي من. كه كس او، كس ديگري است و در خيال ديگري است به رغم خيال باطل چون مني. خسته از خويش. فريادهاي پيامبري تنها و دور آزارم مي‌دهد.

2008-10-22T00:34:00.000+03:30

فاصله گرفتن چقدر مي‌تواند بامعنا باشد؟

نسبيت

2008-10-16T12:19:00.000+03:30

گرانش، بستگي زيادي به تصوري دارد كه از خودت داري. بزرگ‌ترين مشكل تمام اقمار نيز همين است.

ونك به بالا

2008-10-09T13:00:00.000+03:30

شما چرا كسي رو خونتون دعوت نمي‌كنيد؟
چون آدم‌ها رو ياد نداشته‌هاشون مي‌اندازم.
پس چرا خونه‌ي كسي نمي‌ريد؟
چون نداشته‌هامو فراموش مي‌كنم.

سوگ

2008-10-09T08:13:00.000+03:30

چه سرد و بي‌روح سر مي‌رسد پاييز. پاييز از آن‌جهت جالب است كه به ميان‌سالي مي‌ماند. فصلي كه كم كم معلوم مي‌شود هيچ گهي نمي‌شوي و تمام شور جواني‌ات، باد معده‌اي بوده است كه اكنون خالي شده است و تو در فراقش، اين‌چنين به سوگ نشسته‌اي.

صبر

2008-10-08T07:14:00.000+03:30

بعضي آدم‌ها مثل قزويني توي جك مي‌مانند. منتظرند بگوزي تا ترتيبت را بدهند. بعضي از آدم‌ها آن‌قدر حس نفرت را درونت بيدار مي‌كنند كه آدم احساس عذاب وجدان مي‌كند. بعضي از آدم‌ها، چنان مريض و بي‌ثباتند كه دل آدم به رحم مي‌آيد. سرم درد مي‌كند. حوصله‌ي جر و بحث ندارم. از ناليدن خسته‌ام. مدت‌هاست انتظار مرا مي‌كشد. از من متنفر است. حسادت دارد. پارانويا دارد. شيزوفرن است. حالا بهانه‌اش را پيدا كرده است. مي‌گذارم طعم تلخ تنم را خوب بچشد.

حححححححححقيقت

2008-09-19T03:36:00.000+04:30

شما فكر مي‌كنيد عشق همان سكس است؟

من به اين كارها كاري ندارم. به نظر من چيزي وجود ندارد كه همان چيز باشد.

؟

2008-09-08T01:55:00.000+04:30

به نام گوساله‌هايي كه خيلي مي‌خوانند و خيلي مي‌نويسند و هيچوقت نمي‌گويند اين‌همه وقت را از كجايشان در مي‌آورند و كي مي‌خوابند؟

اين روزهاي جديدتر

2008-09-05T06:18:00.000+04:30

داشتم به خودشيفتگي بيش از اندازه‌ام فكر مي‌كردم. ناخودآگاه به اين ميدان محسني بيچاره فكر كردم كه مدت‌هاست تنها مانده و بعد به اين‌كه چرا ديگر ننوشته‌ام مدتي فكر كردم و بعد‌، به تلاش‌هاي بي‌فايده‌ام براي درمان اختلالات خلقي‌ام و به اين‌كه چقدر ديگر خودكشي در نظرم مسخره و بي‌حاصل رسيده است. و بعد از آن فكر كردم به خواننده‌هايي كه نداشته‌ام هيچ‌وقت آن‌قدر كه مي‌خواسته‌ام و بعدتر، فكر كردم به روزهايي كه توي ميدان محسني مي‌نوشتم و گراهاي بن‌بستي كه مي‌دادم براي هيچ‌كس‌هايي كه مي‌آيند توي اين وبلاگ تا بدانند من همانم كه فلان وبلاگ را هم مي‌نويسم و بهمان كارها را كرده‌ام و چه و چه. و بعد دوباره رسيدم سرخط و خودشيفتگي و محاق‌هايي كه از شرشان خلاصي پيدا كردم تا بيفتم به اين نكبتي كه نه بهتر از قبل است و نه بدتر. فقط توگراف اين روزها بيشتر به زندگي فكر مي‌كند و به شكل‌هاي مبتذل حيات و باقي چيزها در نظرش، مشتي گزافه‌اند مثل همين‌ها كه گفتم و بوي نااميدي نمي‌دهند، و نه بوي اميد!

مرگ

2007-12-23T18:14:00.000+03:30

دوست ندارم بیدار بشوم. مادر هرکسی را که مزاحمم شود, میگایم.

جرم خستگی

2007-06-29T16:59:00.000+03:30

این‌جا عجب گورستان سرد و تاریک و متروکی شده است. جسد این پیامبر خسته و گناهکار را هر جا می‌برند، آتشی به پا می‌کند که نگو و نپرس. سرد و بی‌نور. چنین آتشی را چه کسی دیده‌ است؟ دلخوشم نکن به این آمدن‌ها ونوشتن‌ها. دلخوشم به ماندنی اینگونه نکن. خسته‌ام. اگر بال پریدن ندارم، پای رفتنم بده.

آنچه ما روز نمی‌یابیم

2007-05-13T08:26:00.000+03:30

تازه به این نتیجه رسیدم که نوشتن کار بیهوده‌ایه. به همین دلیل هم نمی‌تونم دست از نوشتن بردارم. مجبورم هی بیام و اینجا بنویسم. نتیجه اینکه بعد مدتی، یکی می‌فهمه من مجبورم بنویسم و خواننده هم ندارم. میره و طناب و کیسه و اینجور چیزا میاره و نصف شب مارو مورد لطف قرار می‌ده. ینی سرقت می‌کنه. شمام یه فکری به حال فکر منحرفتون بکنید.

از این بیشتر؟

2007-05-11T05:47:00.000+03:30

گاهی که فکر می‌کنم، از این تظاهر به دردمندی، حالم بهم می‌خورد. من همه چیز اطرافم سرجایش است. نمی‌دانم درد من چیست که نمی‌توانم مثل آدم زندگی کنم. بالاخره یکی پیدا می‌شود و محکم می‌خواباند توی گوشم و داد می‌ِند: تو چه مرگته! من اگر می‌دونستم که غمی نبود. حالا چرا عصبانی می‌شی؟ خون خودتو کثیف نکن. فقط یه‌جا سفارشمو بکن. از این جاها که عکس می‌گیرن و نعش تحویل می‌دن. چون خودم نتونستم. ممنون.

خواهش می‌کنم

2007-05-10T03:41:00.000+03:30

‌تا آفتاب نزده و خواب است، بگذار من این کار را تمام کنم. به نفع همه است! باور کن. آن روزی که روی تخت خوابگاه سیاه شده بودم و تمام لباس‌هایم را شسته بودم و کاغذی هم بالای سرم بود، اگر می‌گذاشتی....تا آن‌روزی که تمام‌شان را کوبیدم و ریختم توی آب و خوردمشان، بازهم نگذاشتی تا توی بخار‌هایی که حس می‌کردم اندکی دیگر دری از خوشی و آرامش به رویم باز می‌شود و...من که تمام در‌ها را می‌بندم. تو چطور می‌آیی بالای سر من که تازه چند روز از بدنیا آمدنم نگذشته و حتی چشم‌هایم هنوز بسته‌اند؟ می‌شود این‌بار مزاحمم نشوی؟

من که باخته‌ام

2007-05-05T01:53:00.000+03:30

تو چه ‌فکر می‌کنی؟ تو مرا چگونه دیده‌ای؟ هی مرا می‌اندازند بیرون و من که کلی سرتق بار‌ شده‌ام سر این روزگار، باز کوبه را میِ‌زنم و فکر می‌کنم این‌بار فرشته‌ای، خدایی، کسی راه را باز می‌کند یا اتفاق دیگری می‌افتد. حتما وقتی شده است که از دور ببینی‌ام که وقتی گوشم را ول کرده‌اند، دوری ایستاده‌ام به فحش‌های آبداری که طاقت گفتنشان را هم ندارم. وباز خاک‌بازی، کثیف کاری. بی‌ادبی. فکر می‌کنی طاقت تو تمام می‌شود یا من؟ حتم دارم که تو. قبل از آنی‌که من دست به کاری ببرم، تو مرا خواهی برد. قبول نداری؟ شرط؟ سر هرچه تو گفتی. جان من؟ باشد. اگر تو باختی؟

نهمینِ هشتاد و شش

2007-04-16T10:34:00.000+03:30

چه بهار خیسی شده این روز‌ها. مثل تمام آذر‌های خیس زندگیم. و این آخریشان که آخرش برفی شد از بلندای یک سرسره و ترس عجیبی که توی جان‌هامان بود و سیگار و چایی که فقط می‌لرزاندمان. نمی‌دانم آذر این‌بار چه خوابی باید ببینم. چترت را یادت نرود. بگذار بعضی وقت‌ها دلم تنگ شود

2007-04-14T09:03:00.000+03:30

گاهی درون دل آدم اتفاقاتی می‌افتد که چیزی می‌لرزد و تکان می‌خورد و حس عجیبی توی قلب آدم رشد می‌کند. آدمی می‌بیند که چیز‌هایی که دور انداخته است، باز سروکله‌شان پیدا می‌شود و می‌پیچند به پای آدم. و می‌فهمد که خود را باید دور می‌انداخته. بعضی از آهنگ‌ها دوست‌ داشتنی عجیب و بی‌پایه را در آدم بیدار می‌کنند

؟

2007-04-11T23:34:00.000+03:30

زیباست. ولی لصلا دوست ندارم. چه می‌گفتم؟ مهم نباشد یا باشد یا هرچیز دیگر. فقط زیباست. هرچیزی که توی فکرم باشد و توی فکر شما هم باشد یا نباشد...دلم می‌خواهد بگویم زیباست. زیباست.

نسبیت نسبی

2007-04-10T10:07:00.000+03:30

همه‌ی فاصله‌ها توی این وارونه سرا، آب رفته‌اند. همانطور که انگار همه پیش هم‌اند، همانطور که صدا به صدا نرسیدن، دیگر از مد افتاده، همانطور هم فاصله‌ی خوبی‌هایی که سر دلم می‌مانند و باعث دل دردند با بدی‌هایی که رگ گردن را هم رد کرده‌اند، از بین رفته. انگار همه‌چیز هم بد است و هم خوب. انگار همه چیز به هم چسبیده‌اند و بستگی دارد شب خوب خوابیده باشی یا نه. مسخره نیست این همه انیشتین زدگی امروز؟

2007-04-07T22:11:00.000+03:30

چه سیب سرخی. دوست داری بیچینی‌اش؟ اشتباه نکن. گرچه تو فرزند آدمی. این سیب هم از نسل میوه‌ی حرام است. گمان می‌کنم خود مادینه‌ی بزرگ، سیبی بود که آدم از آن منع شده بود. حواست باشد. این دختران هم فرزندان همان مادینه‌اند

من رفتم

2007-03-08T10:12:00.000+03:30

ببین چه خوبه! یه لحظه حس کردی از دستم خلاص شدی و حال خوشی پیدا کردی. به همین خاطر، من دیگه بر نگشتم. تا حال خوشت ادامه پیدا کنه. می‌بینی؟ این رحم من، تورو از بین برده. تورو به نابودی کشونده. واسه همینه که من و تو هردو بدون اینکه بدونیم به همه رحم می‌کنیم. چون از همه متنفریم.

خسوفِ دیوانگی

2007-03-04T01:30:00.000+03:30

ماه نصفه نیمه شده است و چقدر امشب آرامم. و چقدر دیوانه به زنجیر و ماه وابسته است. شاید کتان است که زیر این نور غریب ناپدید می‌شود. من فراموشش نکرده‌ام. او باید حواسش به من باشد. و چقدر سهل‌انگار است که مرا دربند نداشته...و یاچشم‌های من نمی‌بینند این همه غل و زنجیر را...و شاید چشم باید بسته باشد. دست و تن باید سنگینی نگاه اورا و این ریسمان‌های خیمه شب بازی را دریابد. تکانم بده که تا ماه سیاهِ تمام شود، بیشتر تورا زمانی نیست. می‌خواهم امشب را دیوانه‌تر باشم.

2007-03-03T00:11:00.000+03:30

کجا رفته‌اند آدم‌ها. یا من خیلی دور مانده‌ام یا آن‌ها...چطور می‌توانند کسی را فراموش کنند و بروند؟ آیا من سر بهوایم که همه چیز را لمس می‌کنم و می‌بویم؟ چرا این‌همه آدم‌ها...اصلا به ذات هر‌چه‌ آدمی‌ است نفرین. چرا این‌همه، آدمی که نمی‌بیندم مرا می‌رنجاند؟ همبستگی هرچه ناشنوا و نابینا دارد مرا از پا در می‌آورد.

باز و باز

2007-02-28T21:07:00.000+03:30

نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده است که کسی با من حرفی ندارد و من هم. همه می‌آیند و فقط می‌فهمم آمده‌اند و بعدتر، دارند می‌روند.چراغ ساختمان روبرویی روشن می‌شود و من می‌فهمم که ساکن آنجا ـ هرکه که هست ـ بیدار است و باز که چراغ را می‌ترکاند، در می‌یابم که خفته. و چه آرام. ساکن آن اتاق کذایی می‌خزد توی خودش و باز یخش باز می‌شود و باز و باز. فقط خودم می‌فهمم که باز دارم تکان می‌خورم و چیز‌هایی از چشم‌هایم سرازیر است و چیز‌هایی در دلم در هم می‌لولند.

از او

2007-02-28T03:00:00.000+03:30

من شبانه روز به نیت بار‌ها سر بر خاک گذاردن، دست بر دامان خود می‌کشم و از درونم، طفلی بر خاک می‌سپارم که من است. گاهی لذتی را لمس می‌کنم که عین تنفر است. نه که خواستنی نباشد، اما بود و نبودش فرقی ندارد. چون همیشه هست. برایم عادی شده است سر در پی چیز‌های سخیف خلقت بگذارم و پس از آن، به جان خودم بیفتم و انتقام تمام عقده‌ها را ازو بخواهم.

تا

2007-02-20T04:00:00.000+03:30

امشب كه شب شد، رفتم توي فكر همه‌ي كار‌هايي كه سرزده از من سرزده بودن. بعد فكر كردم كه من كيم؟ كجام؟ چكار مي‌كنم؟ بعد بازم فكر كردم به تمام آدمايي كه بهشون بد كردم. ياد اشك افتادم. ياد بغل. گريه نكن‌هام. عزيزم‌هام. پاشدم سرمو گرفتم جلو آيينه. بلكه بشناسم اين غول بچه‌اي رو كه جامو گرفته بود. بلكه بفهمم كي داره از اسم من سواستفاده مي‌كنه. كي داره منو بدنام مي‌كنه. نشناختمش. يا شايدم بسكه شبيه خودم بود فكر كردم غريبه‌اي نيست كه يخشو بچسبمو صدامو سرش هوار كنم. خفه خون گرفتمو رفتم نشستم تو جام. دهنمو بستم تا همه فكر كنن من نيستم. تا تقصيرا گردن من نيفته. تا

شبگرد

2007-02-20T03:39:00.000+03:30

توي كوچه‌هاي خالي شب مي‌گردم و مي‌چرخم و دود مي‌شوم با حفره‌هاي گرفته‌ي ريه‌هايم توي باد. توي
كوچه‌هاي خالي، ماشين‌هاي ساكت و چراغ‌هاي خفته. از بغل همه‌چيز رد مي‌شوم و بي‌خيالي‌ام را مي‌بخشم به گربه‌ها و سگ‌هاي شبگرد. مثل من مي‌بخشم به كف گدايي كه بدش مي‌آيد سكه‌اي در كفش بگذارم. بفرما نميزني مشتي؟ كنار آتيشت بسوزم؟ هوس سيب‌زميني هاتو ندارم. سردم شده فقط

اشكي

2007-02-17T01:37:00.001+03:30

دلم اشكي شده. خيس خيس. دوست دارم ساعت‌ها گريه كنم وزاري راه بندازم. دلم گريه مي‌خواد. كسي هم نمي‌فهمه زير اين پتوي ضخيم كسي خيس خيس شده. حرفي براي گفتن ندارم. خيلي وقته حالا كه خفه خون گرفتم و غير چرت و پرت از توي حلقومم چيزي در نمي‌آد

فرصت

2007-02-17T01:19:00.000+03:30

خدا...نوبت باختن من...تموم نمي‌شه؟ دمت گرم. يه راه خدا مي‌دي يكم به زخمام برسم؟ قول مي‌دم چاق بشم چله بشم بعد ميام

نه رسیدیم

2007-02-15T23:37:00.000+03:30

این باری به هر جهت ما هم، حوصله‌اش سر رفته است و کنجی خزیده است و نمی‌خواهم نمی‌خواهم ساز کرده است نق نقو. پس مانده‌های دل‌آقا را هم دادیم آن معشوقه‌مان بلعید و عاروقش را هم مرحمت نمود و رفت. بگذار ببینم دیگر چه مانده است؟ بوی گند سیگار و تلخی هر روزی. آهان، خردک آرزویی هم هنوز به دل ناکاممان مانده است که دودش نکرده‌ام و گذاشته‌ام روزی وقتی کسی دوستی بچه‌ای می‌پرسد، بگویم ماهم روزگاری پی چیزی رفتیم و نرسیدیم

وقت سفر

2007-02-11T03:06:00.000+03:30

دلم تنگ شده است. و شاید دل‌دلی که مثل کرم دارد تویم می‌لولد، چیزی باشد غیر از همه چیز. و همه چیزی که نیست. بدست نمی‌آید. دلم تنگ شده است

زیر دلق

2007-02-07T15:41:00.000+03:30

بعضی اوقات مثل الان، شدیدا احساس شهوانی دارم و گرگی هستم که پایش بیفتد.....نه کاش نیفتد. خودم را آزار بدهم، بهتر از آن است که دیگران را

نفرت

2007-02-06T22:08:00.000+03:30

گند بزنند به روز‌های شب. شب‌های سرد. سردی‌های گند. تعفن هروزه و هر شبه و هر کوفت و زهر مار و ذغنبود بی‌خود و گند. به همه چیز. به تمام چیز‌ها. به سلام هر غریبه‌ی نافهم و هر آشنای...متاسفم برایت خدا

می‌سوزم

2007-01-25T03:42:00.000+03:30

یا خیلی خالی شده‌ام یا پُر پُرم که هیچ چیز در فکرم، خودش را از لای کثافت‌ها بیرون نمی‌کشد تا چیزی بنویسم. همه چیزم ته کشیده است. هیچ توانی ندارم و فقط گاه‌گداری سری می‌زنم به جاهای ساکتی که کسی به سیگارم گیر نمی‌دهد و پرم نمی‌کنند از یک دنیا برچسب رنگارنگ. هی فلانی ما هم شده همین صفحه‌ی بی‌خواننده و ناتوانی‌ام. خردک شَررَم هم آنقدر پت پت کرد تا خاموش شد و یاد خاطره‌ی بچگی افتادم که لبهایم را چسبانده بودم به شیشه‌ی گرد‌سوز. نمی‌دانم چرا به هرچه دست می‌زنم، می‌سوزاند. شاید خودم زیادی بی‌خودی، دارم گُر می‌گیرم و می‌سوزم

زیست

2007-01-18T16:41:00.000+03:30

آدمی همیشه از آرامش خوشش می‌آید و وقتی حس رضا در وجودش جا می‌کند، خزنده، پرنده بشود عجیب نیست.

نمردم

2007-01-18T16:37:00.000+03:30

داشتم فکر می‌کردم به شبی که نزدیک بود از سرما بمیرم. توی خیابان‌ها راه افتاده بودم. همین چند سال پیش بود. توی شهری که هیچ‌جایش را نمی شناختم با حسی که او هم ناشناخته بود و قدم‌هایی که بسوی ناشناخته می‌رفتند. شاید خیلی کلیشه‌ای باشد، اما وقتی که خیلی دور بودم و سرما داشت بی‌حسم می‌کرد، رسیدم به یک پیرمرد و دکه‌اش و آتشی که از درون دله زبانه می‌کشید

نام

2007-01-18T16:34:00.000+03:30

جاودانه‌ها، در اعماق خودمان می‌زیند. جایی در درون هزارتوی فکری که روزی می‌میرد.
همیشه آرزو داشته‌ام که نامی باشم، اگر جسم خوب و بدردبخوری نبودم.

جنون تجاوز

2007-01-14T15:54:00.000+03:30

هر لحظه بیچاره را از جایش بیرون می‌کشم و باز... نمی‌گذارم حتی زخم‌هایش خوب شود بعد. وقتی جنونم بیدار می‌شود، دیگر چیزی نمی‌فهمم. بیچاره فکرم

می‌کُشدم

2007-01-07T06:19:00.000+03:30

غم‌ دارد نگاه تو یا خسته‌است از من و بر من صدای تو و احساس تو. باشد. تو فقط خوب باش. من نباشم هم مهم نیست. تو فقط بخند، من بمیرم هم اهمییتی ندارد. تو نباش نازک‌آرای تن ساق گلم، که تاب شکستنت را ندارم. تو نشو پاییزی درمانده‌ام، که زمستان این جا و کم طاقتی‌ام شهره‌اند. خوب من

خوش‌حال

2007-01-03T22:57:00.000+03:30

خوشحالی، حالا یا از سر تولد دوباره‌ی ایمان باشد، یا از تولد دوستی. هرچه هست، خوشحالم

دلگیری

2007-01-03T01:34:00.000+03:30

دلم گریه دارد. اگر همه‌ی وقت را هم گریه کنم، بازهم دردی باقی می‌ماند که اشکی برایش جاری نشده است

ایران، شکنجه‌گاه من

2007-01-03T01:31:00.000+03:30

ایران در سایه‌ی دار است، منشینید خموش

تنفر از نوشتن؟

2007-01-02T17:27:00.000+03:30

از هیچی اندازه‌ی گزارش‌کار متنفر نیستم. زور دارد

تصمیم

2007-01-02T17:23:00.001+03:30

داشتم فکر می‌کردم به تغییر رشته. شاید این ترم رو مرخصی گرفتم و رفتم از صفر. می‌خوام یا زبان یا هنر بخونم

پوچی

2006-12-31T07:57:00.000+03:30

دارم به بی‌حوصلگی خودم تو این شهر فکر می‌کنم و این خونه. این هوای سرد بی‌بارندگی. و تنبلیم و درس نخوندنم و بی‌هدفیم و....مثکه دیگه نباید فکر کنم. چون اگه همینجور پیش برم، پوچیم، به انگیزه‌ای برای خودکشی بدل می‌شه

دلم

2006-12-29T22:00:00.000+03:30

دلم دیوانه شد ای عاقلان آرید زنجیری
که نبود چاره‌ی دیوانه جز تدبیر زنجیری

I still hold you

2006-12-29T21:59:00.000+03:30

dance me, to the end of love.
goodbye my lover. goodbye my friend.

من آپم. سر بزن

2006-12-29T02:16:00.000+03:30

اصن با این سیستم جلب مخاطب توی دنیای مجازی حال نمی‌کنم. بری واسه یه سری هی نظر بذاری تا 4 تا بیان بخوننت

سیگار

2006-12-28T09:35:00.000+03:30

درود می‌فرستم به اجداد سرخپوستم که مرا در لذت ابدیشان سهیم کردند

عجب انگیز‌ناک

2006-12-28T09:21:00.000+03:30

قطره‌های باران، از سر و کولم بالا می‌روند و مرا در آرامشی ابدی، به سوی مرگ در رویای زیبای تنت، رهنمون می‌شوند. احساس این ساعت من، در قوطی هیچ عطاری پیدا نمی‌شود

غریق

2006-12-28T09:15:00.000+03:30

من در دستان قدرتمندی اسیرم که هرچه پیش می‌رود، مردن در آغوشش را، طالب‌‌تر می‌شوم

اسموکینگ، انی تینگز

2006-12-26T15:03:00.000+03:30

سیگار کشیدنم اولین نتیجه‌اش زا نشانم داد. بالاخره یک چیز بدرد بخور نوشتم

ملیح

2006-12-26T15:00:00.000+03:30

دلم برای لبخند مربایی و چشم‌های عسلی‌ات تنگ خواهد شد. و تو چقدر خوشمزه می‌خندی

آغوش

2006-12-26T14:54:00.000+03:30

" مرا در شب بازوانت سفر بده. لبان را گم کنیم. صدا نابهنگام است "
نمی‌دانم اگر در این آرامش گرم تنت بمیرم، چه بر سر پوچ پرستی‌ام می‌آید

انتظار

2006-12-24T18:22:00.000+03:30

انتظار بیهوده ترین کار خلقت است. بالاخره می‌آید. یا بالاخره اتفاق می‌افتد. درون هر اتفاق، یا پیش از آن، کلی ساعت و وقت و زمان، تلف شده‌اند. به پاس انتظار

2006-12-24T18:19:00.000+03:30

دیگه گریم نمي‌آد. الان دلم سیگار می‌خواد

تو

2006-12-24T13:41:00.000+03:30

می‌گذاری به حال خودم باشم؟ اجازه می‌دهی روز‌هایم را گم کنم و به حال دلم سرود زار سر دهم؟ به رسم بوشهری‌ها دلُم رحم اومِده واسه‌ی ماهیا. اصن تو سرت می‌شه چی دارُم می‌گُم؟

سفر به کلاچه

2006-12-24T13:39:00.000+03:30

این‌قدر به همه گفتم کچل، امروز که از خواب بیدار شدم، حس کردم واقعا دارم کچل می‌شم

نیو ایج

2006-12-24T13:37:00.000+03:30

جدیدا با آهنگ‌های نیو ایج، مثه ابر بهار گریه می‌کنم. دلم گرفته. فکر کنم دارم خل می‌شم

نفس‌ها

2006-12-23T18:31:00.000+03:30

سرما، پنهان شده است در نهاد اشکبارم. و نمی‌داند دست‌هایم را، نه از سردی هوا، که از سردی درون، توی هیچ دستی گم نکرده‌ام. شاید قدر دست‌ها کم نشده باشد، ولی اطمینان دارم گرمی دست‌ها کم شده است. های گنگ و دردمند من، تو نزدیکی من باش تا هرکه آشنا نمی‌شود. و تو پیغامبر من باش تا دست‌ها، مگراز گرمی مظلومانه‌ی تو، قدری زنده شوند. وفای تورا تحسین می‌کنم. بی‌قرارِ من

شهر

2006-12-23T18:22:00.001+03:30

قدم می‌زنم توی بی‌کرانی این شهر و تنهایی‌ام را درون جیب‌هایم مخفی می‌کنم. چرا این‌همه نافهم زاده شده‌ام؟

چرا

2006-12-23T01:38:00.000+03:30

پاهای شتری‌ام را به هیچ آهوی پا به فراری نمی‌دهم. تو چرا چشم‌های آهویی‌ات را به من نمی‌دوزی؟

فاشیسم

2006-12-22T21:34:00.000+03:30

فکر کنم برم دوباره معنی فاشیسم رو مطالعه کنم تا ببینم من فاشیستم یا محتویات این حکومت الهی

دود

2006-12-22T21:31:00.000+03:30

می‌خواهم دوباره سیگار کشیدنو شروع کنم. مغزم از کار افتاده بود. کدوم احمقی گفته که سیگار چیز بدیه؟ یا ضرر داره؟ من از همین‌جا اعلام می‌کنم، تو این دوماه ترک سیگار، هیچ کار بدرد بخورتری نسبت به زمان سیگار کشیدنم انجام ندادم. پس درود بر دود

بلاگر

2006-12-22T07:07:00.000+03:30

دو روزی این بلاگر حسابی روی نِرو این جانب اسکی رفته، حسابی مارا رنجاند. این اجنبی‌ها نمی‌گویند ما جانمان به لاگمان بند است؟ الحق که کافرند خدا نشناس‌ها

جفا به خویش

2006-12-22T06:48:00.000+03:30

این حکومت، تر زده است به هرچه جشن و شادی باستانی است و به جایش، هرچه جشن مزخرف و بی‌معنی در زندگی اعراب بوگندو موجود بوده است، به زندگی‌هامان تزریق کرده است. خدایشان با همان اعراب سوسمار‌خوار محشورشان گرداند

نعوذ

2006-12-22T06:42:00.000+03:30

بزرگی برای من، همیشه یاد‌آور پلیدی و ناپاکی است. حالا خدا هرچه‌قدر می‌خواهد بزرگ باشد

بگو

2006-12-22T06:36:00.000+03:30

گاهی آرزو می‌کنم کاش نمی‌توانستم فکر کنم. چون دقیقا مثل آتش است. گاهی خوب. گاهی بد. وقتی که تر می شوم، فکر می‌کنم گفتن، بد بودن آن آتش را کم می‌کند

me

2006-12-19T16:16:00.000+03:30

داستان تو‌ها را ول کن اخوی. حالا باید من را روایت کرد. منی که به سمتت هجوم می‌آورد از شش جهت

کتمان

2006-12-19T16:00:00.000+03:30

چقدر سخت است چیزی که نیست و دیگران می‌گویند هست را انکار کردن

پشه‌ی له شده روی دیوار

2006-12-19T11:13:00.000+03:30

گاهی هفته‌ها نمی‌روم حمام و لباسهایم را نمی‌شویم و همینطور کثیف ، می‌پوشمشان. جوراب‌هایم را که خشک شده‌اند و بویشان، از توی کفش هم به بیرون سرایت می‌کند را بار‌ها می‌پوشم. هروقت گشنه می‌شوم، چیزی نمی‌خورم. تشنگی‌ام را دست به سر می‌کنم تا سراغم نیاید. و تنهایی‌ام را در آغوش می‌کشم و کنج یک جای عجیب و غریب به ضعیف بودنم فکر می‌کنم

check...

2006-12-19T10:35:00.000+03:30

دارم به یه حمله‌ی گسترده فکر می‌کنم. با فکر. با توجه. این‌بار مات می‌شوی. شک نکن

تنها

2006-12-18T16:51:00.000+03:30

دوست داشتم کسی را دوست می‌داشتم، و آرام می‌شد این حس حسادت هر روزه‌ام، به هر زوجی که توی خیابان می‌بینم

سادیسم شخصی

2006-12-18T16:47:00.000+03:30

نمی‌دانم کی این‌همه از آزار خودم، خوشم آمد. عاشق زخم کردن دستم هستم، تا خونش را بمالم به سر و صورتم و خودم را هی توی آیینه نگاه کنم

پر فتوح

2006-12-18T02:28:00.000+03:30

دارم تِن‌کامند رو از کیشلوفسکی می‌بینم و به روح پر فتوحش درود می‌فرستم. اون‌وقت می‌گن روح امام راحل هم با تمام بی‌هنریش پرفتوح بوده

قبول باشه

2006-12-18T02:22:00.000+03:30

سرت را از سجده بلند کن و آن پینه‌ی کهنه را به همه نشان بده تا همه بدانند کسی که دوتا زن اصلی و خدا می‌داند چقدر زن صیغه ای دارد، چه شکلی است

در ستایش زیبایی

2006-12-17T10:14:00.000+03:30

هرجا صدای زیبایی، چهره‌ی زیبایی، اندام زیبایی، و هرچیزی که تو را سهمی در آن زیبایی نیست، دیدی، محتویات معده‌ات را بالا بیاور. اطمینان دارم، خواهی رفت

دوزخ‌بان

2006-12-17T10:08:00.000+03:30

خیلی دوست دارم بدانم، چه احساسی داری وقتی مرا توی آتش می‌سوزانی

گاد ایز ناسینگ

2006-12-16T17:45:00.000+03:30

لعنت به تو. به خدا بودنت، ناسزا‌تر از این که در حق ما کرده‌ای، در حق خودت روا داشته‌ای که خواسته‌ای مخاطب ناسزا‌هایم باشی، تمام وقت، و تمام عمر و تمام لحظاتی که دلم می‌خواهد آدمی می‌بودی تا خردت می‌کردم، همانگونه که بار‌ها خردم کرده‌ای

ننگ

2006-12-16T17:33:00.000+03:30

خاک بر سرت که لذت‌های کثیفت، دمی بیش دوام ندارند و تو هلاک همین ندامت گندی هستی که هر‌بار، دامنت را می‌چسبد و لذتت را بدل به نکبتی ابدی می‌کند

تعاریف وبلاگی

2006-12-15T08:40:00.000+03:30

با نوشته‌ی اخیرت اونجا، کلی حال کردم...البته نمی‌دونن نباید این کلمه‌ی مسخره رو به کار ببرن. چون آدم حال خوشی نداره که اینارو می‌نویسه و بقیه می‌گن ایول خیلی باحال بود و آدم هوس می کنه بزنه فکشونو خورد کنه ببینه بازم می‌گن ایول خیلی باحال بود یا نه

پست می‌کنم

2006-12-15T08:38:00.000+03:30

این بلاگر آدمو هوسی می‌کنه. وقتی پست می‌کنی، باز ازت می‌پرسه می‌خوای بازم پست کنی و من که نمی‌تونم جواب رد به کسی بدم، می‌گم اره. بازم پست می‌کنم

گمشده

2006-12-15T07:59:00.000+03:30

من دارم دنبال تو می‌گردم و تو دنبال منی. ولی نه من تو را می‌شناسم و نه تو مرا. و شاید هم هیچوقت همدیگر را پیدا نکنیم. فقط من می‌دانم که تو هستی و تو می‌دانی که من

هابیز

2006-12-14T07:54:00.000+03:30

ـ تو به چی علاقه داری؟ ـ کامپیوتر و گِرلز. تو چی؟ ـ من به فلسفه و گِرلز

دلیل ماندن؟

2006-12-14T07:46:00.000+03:30

داشتم فکر می‌کردم به دوست دوران دبیرستانم که توی تمام درساش رفوزه بود و دارای رتبه‌ی آخر کلاس، و نامه‌ای که از لندن برام پست کرد و از وضع درس و کلاسش برام نوشته بود. و چه کرد با دل من. رتبه‌ی اول توی تمام درس‌ها

..

2006-12-14T04:57:00.000+03:30

پر از فکر نگشت و این نشد دیگر، چه زود این سال‌های رفته رفتند و نشد دیگر

آذر لعنتی

2006-12-13T15:00:00.000+03:30

وقتی به منی که بیرون را تجربه می‌کند، راه می رود، حرف می‌زند، می‌خوابد و...فکر می‌کنم، نتیجه‌اش می شود مشتی چرت سیاسی که بی نتیجه جلوی چشمم را می روند. ولی وقتی به منی که در درون دارم و کسی از وجودش خبر ندارد می‌اندیشم، باز خر می‌شوم که عاشق بشوم

انتخابات

2006-12-12T18:22:00.000+03:30

یه زنگ بزن هواشناسی - هواشناسی؟ اطلاعات راه‌ها - واسه چی؟ ببین کدوم جاده‌ها بستس. بووق
بووق ......چی میگه؟ - میگه به جز جاده‌ی قم و کاشان، تمام جاده‌ها بستن

تنهایی

2006-12-12T12:15:00.000+03:30

تنهایی می‌روم. هرجا کسی نباشد، تنهایی من مبدل به نافرمانی می‌شود. به احساسی که پلید است. به افکاری که هردم بر یاس و اندوهم می‌افزایند. به چهره‌هایی که هیچ دوستشان ندارم. به ارواحی که خیلی ترسناکند و برای دیدنشان شهامت ندارم. تنهایی می‌روم. هرجا کسی نباشد، تنهایی من مبدل به مرگ می‌شود

بحث تیر‌آهن

2006-12-12T03:45:00.001+03:30

جنگ نیست. اما چیز دیگری هم نیست. انگار که هست. انگار که هنوز می‌درد و آدم‌ها را چرخ می‌کند. تنها چیزی که اینجا اهمییت

ندارد، آدم است

( کسی می‌گفت؛ این‌ها اگر بشنوند می‌شود آدم ها را با تیر‌آهن عوض کرد، دریغ نمی‌کنند )